Zimbabwe


In Afrika is een groot deel van de werklozen jong en (relatief) goed opgeleid. Een derde deel van de beroepsbevolking bestaat uit jongeren in de leeftijd van 15 tot 24 jaar, terwijl deze groep maar liefst tweederde tot driekwart van de werkloosheid voor haar rekening neemt. Uit een onderzoek in vijftien Afrikaanse landen bleek dat de werkloosheidscijfers voor jongeren drie maal zo hoog zijn als die voor volwassenen. Zimbabwe vormt hierop geen uitzondering. Na de onafhankelijkheid in 1980 besloot de regering Mugabe grote delen van de overheidsgelden te reserven voor onderwijs voor de zwarten. Door de uittocht van een groot deel van de blanke bevolking moesten immers weer veel vrijkomende arbeidsplaatsen worden opgevuld. Bovendien was de maatregel een vorm van positieve discriminatie. Dit leidde tot een snelle uitbreiding van het (toen nog kosteloze) onderwijssysteem, en daardoor tot een toenemend aantal schoolverlaters, die allen een plekje op de arbeidsmarkt trachtten te veroveren.

Na een aanvankelijk positieve economische ontwikkeling, ging het bergafwaarts met de Zimbabwaanse economie. Als gevolg daarvan nam de Zimbabwaanse regering een programma aan van de Wereldbank. Dit programma, ESAP genaamd, had tot doel om de Zimbabwaanse economie te liberaliseren. De maatregelen hebben geleid tot grote veranderingen. De concurrentie op de arbeidsmarkt werd groter door de instroom van mensen waarvoor geen plaats meer was bij de geprivatiseerde staatsbedrijven. Bovendien zochten meer en meer vrouwen werk, met name in de stedelijke gebieden, omdat ze van het lage gezinsinkomen niet konden rondkomen. Dit alles kwam bovenop de enorme toename van de stedelijke beroepsbevolking door bevolkingsgroei en migratie naar de stad.

Het ESAP-programma had ingrijpende consequenties voor het armere deel van de bevolking. Door bezuinigingen was onderwijs niet langer kosteloos. Voor een groot deel van de Zimbabwaanse bevolking werd het volgen van een opleiding een luxe. Het aantal 'drop-outs', vroegtijdige schoolverlaters, nam sterk toe, met name onder meisjes. Een nieuwe groep jongeren deed zo haar intrede op de arbeidsmarkt: jongeren zonder afgeronde opleiding.
 
 

Pas sinds 1980 is Zimbabwe een onafhankelijke staat. Na een decennia-lange oorlog tussen de blanke minderheid en zwarte guerillabewegingen, waarbij naar schatting 35.000 mensen omkwamen, werd Rhodesië omgedoopt tot Zimbabwe. De regering Mugabe, die na de eerste verkiezingen aantrad, bracht een aantal fundamentele veranderingen tot stand, maar met de overgang van apartheid naar democratie zijn de economische verhoudingen nauwelijks veranderd. De armen (over het algemeen de zwarte bevolking) zijn nog steeds arm en de rijken (meestal de blanken) nog steeds rijk. In 1992 werd in Zimbabwe een wet aangenomen die de herverdeling van het land moet versnellen. Hoewel de verzoeningspolitiek van Mugabe voor rust zorgde, bleven de tegenstellingen tussen zwart en blank bestaan. In feite bestaan er twee machtsgroepen: de economische macht van de (blanke) grondbezitters en mijneigenaren en de politieke macht van de (zwarte) regering.
 
 

Projecten :

Buhlaluse Beadwork
Dezign Incorporated Ltd
Mzilikazi Arts & Craft Centre
ARDA thee
Crystal Candy PVT Ltd.